خوردند . احمد بن طولون كه ولايت شام داشت به نظر روميان اعتبارى داشت و از او حساب ميبردند از اينرو بسال 265 با او صلح كردند طبرى گويد : " شاه روم عبد الله بن رشيد را كه سرحددار مسلمانان بود و اسير روميان شده بود ، با چند اسير مسلمان و چند قرآن هديه احمد بن طولون كرد . " اما روميان به صلح نپاييدند و سال بعد بر ديار ربيعه هجوم بردند و مردم موصل و نصيبين ايشانرا از آن پس كه قتل و غارت كرده بودند عقب راندند و نايب احمد بن طولون در ولايت شام حمله روميان را با هجوم بسرزمينهاى نزديك هر قله و كشتار مردم آنجا تلافى كرد . در آن ايام كه عباسيان بجنگ زنگان سرگرم بودند روميان بقلمرو اسلام حمله‌ها بردند يك بار قلميه را كه شهرى بود بنزديك طرسوس با سپاهى بزرگ كه ميگفتند از صد هزار بيشتر بود محاصره كردند اما مسلمانان سپاه ايشانرا تارومار كردند و غنايم بسيار گرفتند . و نيز بدوران جنگ عباسيان با قرمطيان عراق و صحراى شام باز روميان فرصت حمله يافتند و بسال 292 با صد هزار سپاه بحدود شام آمدند و در بسيارى شهرها و از جمله حدث كشتار و چپاول آغاز كردند و مردم بكشتند و هيجان به طرسوس افتاد كه مردم بيرون شدند و انطاكيه را كه شهر محكم روميان و بگفته ابن اثير چون قسطنطنيه بود بگشودند و پنجهزار از مردم آنجا را بكشتند و مانند آن اسير گرفتند و اسيران مسلمان را كه در آنجا بود برهانيدند و به شصت كشتى دست يافتند و همه مال و كالا و بنده كه در آن بود غنيمت مسلمانان شد ، در اين جنگ چندان غنيمت بود كه سهم هر سپاهى هزار دينار شد و نيز بسال 294 مسلمانان بتاخت و تاز در اراضى روم تا قونيه رسيدند و آنجا را ويران كردند و امپراطور روم تقاضاى صلح كرد و اسيران مبادله شدند .